บทที่ 7 7

เช้าวันรุ่งขึ้นเริ่มต้นด้วยอากาศที่สดใสผิดกับพายุฝนเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง หยาดน้ำค้างยังคงเกาะพราวอยู่บนใบไม้ในสวนกว้างของคฤหาสน์ สะท้อนแสงแดดอ่อนๆ เป็นประกายระยิบระยับ ภรันยาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นเต็มอิ่ม เธอจัดการสวมชุดออกกำลังกายและลงไปวิ่งเหยาะๆ บนลู่สายพานในห้องฟิตเนสส่วนตัวของบ้านเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงเต็ม ร่างกายที่แข็งแรงย่อมส่งผลให้จิตใจเข้มแข็งตามไปด้วย นั่นคือคติประจำใจที่เธอใช้เตือนตัวเองเสมอมา

เมื่อคืนนี้ติณณภพไม่ได้กลับบ้านตามที่เขาได้ลั่นวาจาไว้จริงๆ ภรันยาไม่ได้รู้สึกกระวนกระวายหรือเป็นห่วงเลยแม้แต่น้อย เธอรู้ดีว่าผู้ชายวัยสามสิบปีที่มีหน้าที่การงานมั่นคงและมีเงินทองเหลือใช้ ย่อมสามารถดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขามีอดีตคนรักอย่างนิชาคอยเอาอกเอาใจอยู่เคียงข้าง

หญิงสาวจัดการอาบน้ำชำระล้างร่างกายและเปลี่ยนเป็นชุดทำงานที่ดูทะมัดทะแมง เสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อดีจับคู่กับกางเกงสแล็กสีเบจและรองเท้าคัตชูส้นเตี้ย ผมยาวถูกรวบเป็นหางม้าเรียบร้อย วันนี้เธอไม่ได้ทำอาหารเช้าชุดใหญ่เหมือนทุกวัน เพราะรู้ว่าไม่มีใครอยู่ทาน เธอเพียงแค่ชงกาแฟดำหนึ่งแก้วและปิ้งขนมปังทาแยมสตรอว์เบอร์รีทานรองท้องง่ายๆ ก่อนจะคว้ากุญแจรถอีโคคาร์คู่ใจขับออกจากคฤหาสน์ไปอย่างอารมณ์ดี

จุดหมายปลายทางของเธอในวันนี้ไม่ใช่ห้างสรรพสินค้าหรูหราหรือคลินิกเสริมความงามเหมือนที่บรรดาคุณหญิงคุณนายในแวดวงสังคมชั้นสูงนิยมไปกัน แต่เป็นโกดังสินค้าขนาดกลางที่ตั้งอยู่ในย่านชานเมือง ซึ่งเป็นความลับที่เธอเก็บงำไว้ไม่ให้ติณณภพหรือใครในตระกูลของเขาล่วงรู้

ทันทีที่รถอีโคคาร์คันเล็กเลี้ยวเข้ามาจอดในลานจอดรถหน้าโกดัง หญิงสาววัยรุ่นหน้าตาจิ้มลิ้มที่กำลังง่วนอยู่กับการเช็กกล่องพัสดุก็เงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มกว้างให้ทันที

"สวัสดีค่ะพี่รัน วันนี้มาเช้าจังเลยนะคะ แพรวเพิ่งให้เด็กยกของลอตใหม่ลงจากรถตู้คอนเทนเนอร์เสร็จพอดีเลยค่ะ" แพรวหรือแพรวพรรณ แอดมินสาวคนเก่งที่ภรันยาจ้างมาดูแลระบบหลังบ้านของร้านค้าออนไลน์เอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้น

"สวัสดีจ้ะแพรว พอดีวันนี้พี่เคลียร์งานที่บ้านเสร็จเร็วน่ะ เลยรีบเข้ามาดูสต๊อกสินค้าลอตใหม่ด้วยตัวเอง สินค้าจากเกาหลีที่สั่งไปรอบนี้มีปัญหาอะไรไหม" ภรันยาเอ่ยถามขณะเดินเข้าไปในโกดังที่เต็มไปด้วยชั้นวางสินค้าเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

ธุรกิจลับของภรันยาคือการเปิดร้านค้าออนไลน์นำเข้าผลิตภัณฑ์สกินแคร์และอาหารเสริมออร์แกนิกจากประเทศเกาหลีใต้และญี่ปุ่น เธอใช้ความรู้ด้านการตลาดที่เคยเรียนมาผนวกกับการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคในยุคดิจิทัลอย่างจริงจัง จนสามารถสร้างแบรนด์ร้านค้าให้เป็นที่รู้จักและได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าหลักหมื่นราย ภายในระยะเวลาเพียงแค่สองปี ร้านเล็กๆ ที่เริ่มต้นจากเงินเก็บก้อนสุดท้ายของเธอได้เติบโตขึ้นจนมียอดขายแตะหลักล้านบาทต่อเดือน

แน่นอนว่าเพื่อป้องกันไม่ให้ติณณภพสืบรู้ ภรันยาได้จดทะเบียนบริษัทในชื่อของเพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่ไว้ใจได้ โดยมีเธอเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่และบริหารจัดการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด หากวันใดวันหนึ่งติณณภพคิดจะฟ้องหย่าและตรวจสอบทรัพย์สิน เขาจะไม่มีวันเข้าถึงหรือแตะต้องเงินและธุรกิจส่วนนี้ของเธอได้เลยแม้แต่แดงเดียว

"ไม่มีปัญหาเลยค่ะพี่รัน สินค้าครบตามจำนวน สภาพกล่องสมบูรณ์ดีทุกชิ้น ตอนนี้ยอดพรีออเดอร์เซรั่มตัวใหม่พุ่งทะลุเป้าไปแล้วนะคะ แพรวว่าเราอาจจะต้องสั่งลอตหน้าเพิ่มอีกสักสามสิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ ไม่อย่างนั้นของขาดสต๊อกแน่ๆ" แพรวรายงานพร้อมกับยื่นแท็บเล็ตที่แสดงกราฟยอดขายให้เจ้านายดู

ภรันยารับแท็บเล็ตมาเลื่อนดูข้อมูลอย่างละเอียด ดวงตากลมโตฉายแววเฉียบแหลมและจริงจังในแบบฉบับของนักธุรกิจหญิงที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอตัว "ดีมากจ้ะแพรว ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวช่วงบ่ายพี่จะร่างอีเมลไปเจรจาต่อรองราคากับโรงงานที่เกาหลีดู ถ้าเราเพิ่มปริมาณการสั่งซื้อ เราควรจะได้เรตต้นทุนที่ถูกลงอีก อ้อ แล้วเรื่องแพ็กเกจจิ้งของขวัญสำหรับช่วงเทศกาลปีใหม่ที่พี่ให้โรงงานในไทยประเมินราคามาเป็นยังไงบ้าง"

"โรงงานส่งใบเสนอราคามาให้แล้วค่ะพี่รัน อยู่ในแฟ้มบนโต๊ะทำงานพี่เลยค่ะ แพรวดูคร่าวๆ แล้วถือว่าราคาดีและวัสดุเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมตามที่พี่รันต้องการเป๊ะเลยค่ะ"

"เยี่ยมไปเลย ขอบใจมากนะแพรว ไปทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวพี่เข้าไปจัดการเอกสารในออฟฟิศก่อน"

ภรันยาส่งยิ้มให้ลูกน้องก่อนจะเดินแยกเข้าไปในห้องทำงานกระจกที่กั้นเป็นสัดส่วนอยู่มุมหนึ่งของโกดัง ภายในห้องตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่มีอุปกรณ์สำนักงานครบครัน หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งหลังโต๊ะทำงาน เปิดแล็ปท็อปคู่ใจและเริ่มจัดการเคลียร์อีเมล ตรวจสอบบัญชีรายรับรายจ่าย และอนุมัติการสั่งซื้อสินค้าลอตใหม่อย่างคล่องแคล่ว